Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem Świętego Jana Chrzciciela w Dysie

Odwiedziło nas:
 

 
Z życia parafii...
 
Zdjęcia z Odpustu i Bierzmowania 24.VI.2016 r. są na parafialnej stronie Facebook-a (na razie tylko część, reszta wkrótce): KLIKNIJ TU

FERIE 2015 DLA DZIECI
 
Trwają ferie szkolne dla dzieci i młodzieży. Pierwszy tydzień mamy już  za sobą. Choć wielu nazywa je feriami zimowymi, to jak na razie zimy w nich niewiele. Jednak czas na odpoczynek i tak trzeba przecież jakoś mądrze wykorzystać. Nasz parafialny oddział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży „Droga” przygotował na ten pierwszy tydzień atrakcyjny program, z którego tylko część udało się zrealizować (nie wyszedł kulig). Codziennie kilkoro młodych ludzi poświęcało po kilka godzin (z własnych ferii!) dla dzieci. Były różne gry planszowe, wspólne zabawy. Chętni uczyli się wyrabiać ciekawe rzeczy z masy solnej, malowali maski karnawałowe. We wtorek 3 lutego udaliśmy się busem na lotnisku w Świdniku, gdzie zostaliśmy bardzo mile przyjęci i oprowadzeni. Dowiedzieliśmy się też wielu ciekawostek (np. że samolot Boeing 747, którego przylot z Londynu oglądaliśmy, składa się z 550 tysięcy części!). W środę natomiast było ognisko z pieczonymi kiełbaskami {:-)))}. Każdego dnia też dzieci oglądały na dużym ekranie filmy…
Trochę szkoda, że tak mało dzieciaków uczestniczyło w tych zajęciach. Wiem, że sporo choruje –życzymy im zdrowia przynajmniej w drugim tygodniu ferii. Ale czy nie było takich, które nosa nie oderwały przez wiele godzin od komputera i internetu? To pytanie zostawiam dzieciom (i Rodzicom!) do rachunku sumienia…
Bardzo serdecznie dziękujemy: naszym sponsorom (a zwłaszcza Księdzu Proboszczowi, który zawsze tak życzliwie i z hojnością traktuje różne inicjatywy! ), rodzicom (za codzienne dowożenie dzieci i troskę) i dzieciom (za chęć udziału i uśmiech). Szczególne podziękowania należą się młodym ludziom z KSM (Gosi, Basi, Magdzie, Weronice, Laurze i Bartkowi) oraz ks. kapelanowi Łukaszowi, panu Organiście oraz Pani Lucynie (za pizzę :-; ). Zapraszamy na profil naszej parafii na Facebook-u, gdzie jest dużo więcej zdjęć: http://www.facebook.com/ParafiaDys )
        Ks. Tomasz

FERIE MINISTRANTÓW, SCHOLI I KSM 2013r.
   
Ferie zimowe dobiegają końca. W tym roku, choć bardzo późne, były na -prawdę zimowe, śnieżne.  Wiele dzieci i młodzieży z pewnością wyjeżdżało na narty, lecz chyba jeszcze więcej pozostało w swoich domach, ewentualnie odwiedzając babcie czy ciocie. Trzeba było sobie jakoś ten czas zorganizować, żeby naprawdę dobrze wypocząć. Można było spędzić go przed komputerem czy telewizorem, ale czy to jest dobry pomysł na wypoczynek ?
    Grupa ministrantów i scholii wraz z księdzem Tomaszem postanowiła wykorzystać pierwszy tydzień ferii na wspólną zabawę. Zaczęliśmy już w poniedziałek od wyprawy do Lublina, do kina 5D. Film o dość intrygującym tytule „Śmiercionośny ekspres”, tak naprawdę dostarczył mnóstwo radości. Oczywiście najważniejsze były efekty specjalne, zapierające dech w piersiach! Pędzący pociąg (odczuwało się prędkość i porywy wiatru), latające rakiety. A najfajniejsze było lądowanie na wodzie (rzeczywiście spryskała nas woda!). Trudno oprzeć się wrażeniu pełneg
o uczestnictwa w tym, co działo się na ekranie…
    Kolejny dzień—wtorek—to kulig w Nasutowie. T
rzy sanie z dużą dość prędkością pomknęły w las… Pogoda była wspaniała, wręcz wymarzona na taką imprezę! Super jazda trwała ok. godziny i zakończyła się pieczeniem kiełbaski nad ogniskiem i gorącą herbatą.
    W czwartek wieczorem nasz parafialny Odział Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM) spotkał się przy grillu. Przy tej okazji było wiele ciekawych tematów podjętych w rozmowie, zaplanowaliśmy również prace KSM-u na najbliższe miesiące. Spotkania odbywają się zawsze w piątek po Mszy św. wieczorowej i są otwarte dla wszystkich!
    Tydzień zakończyliśmy otwartym turniejem tenisa stołowego „O Puchar Proboszcza Parafii Dys”. Zgłosiło się 28 uczestników, głównie chłopców, choć były również trzy dziewczynki. Już w piątek przez cały dzień salka ze stołem pingpongowym była obstawiona przez trenujących. A sam turniej odbył się w sobotę, 16 lutego, w trzech kategoriach wiekowych (niestety, zgłosił się tylko jeden uczestnik ze szkoły ponadgimnazjalnej—młodzież już nie umie grać?!).

W przerwach można było posilić się ciastkami i napojami.
O godzinie 12.00 nastąpiło ogłoszenie wyników i wręczenie nagród, a następnie pamiątkowe zdjęcie nagrodzonych. Wszyscy otrzymali dyplomy uczestnictwa i drobne upominki, a laureaci nagrody (latarki, zestawy do ping-ponga, kubki i inne) i  - oczywiście zdobywcy I miejsca - puchary.
    Wszystko, co miłe i radosne, szybko dobiega kresu.
Jutro do szkoły… ale niedługo wakacje! :-) Bardzo serdecznie dziękujemy uczestnikom naszych ferii, ich rodzicom i wszystkim zaangażowanym w przygotowanie i prowadzenie zabaw, szczególne podziękowania składamy Księdzu Proboszczowi naszej parafii.
                                                                          Ks. Tomasz

 

Dla Mamy i Taty
W dniu 27maja w  parafii pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela w Dysie po Mszy Świętej o godz. 9:00 oaza  Dzieci Bożych przygotowała inscenizację słowno-muzyczną z okazji Dnia Matki i Dnia Ojca. Połączono te dwa święta by wyrazić wdzięczność rodzicom za ich codzienny trud wkładany
w wychowanie. Dzieci przygotowały wiersze, piosenki oraz scenkę, w której ukazały jak ważna w życiu dziecka jest rodzina. Mówiły o trudzie wychowania, poświęceniu i miłości rodzica do dziecka. Przez chwilę można było zatrzymać się i dostrzec jak ważna jest mama, która uczy miłości, cierpliwości i szczerości oraz tata, który dba o bezpieczeństwo, uczy pracy i odpowiedzialności.
Na zakończenie dzieci rozdały wszystkim rodzicom serca, które będą przypominać o miłości i wdzięczności dziecka.

Danuta Ikwanty

Misje Święte
W dniach 11-17 marca odbyły się w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie Misje Święte. Hasłem przewodnim tych szczególnych wydarzeń był „Kościół naszym domem”. Misje prowadził ks. Mirosław Bielecki – Ojciec Ogniska Światła i Miłości w Kaliszanach. Przez siedem dni parafianie mieli możliwość pogłębić treści Słowa Bożego dotyczące Kościoła. Kościół został ukazany w różnych rolach. Jako wspólnota ludzi kochających Chrystusa, jako Kościół uwielbiony, cierpiący, oczyszczający, rodzina Kościołem domowym oraz Kościół XXI wieku. Każdy dzień pozwalał na przeżycie i odkrycie na nowo swojej wiary. Ks. Mirosław przedstawił Kościół jako wspólnotę, którą tworzymy nie tylko tutaj na Ziemi, ale również tą w Niebie, gdzie święci, bliscy zmarli wstawiają się za nami.
Tematem rozważań było również cierpienie, które nieustannie towarzyszy człowiekowi. Chrystus oddał za nas życie przez ból, mękę, śmierć, a trzeciego dnia Zmartwychwstał, nadając wszystkiemu sens. Człowiek cierpiący to ten, który jest blisko Chrystusa, to ten który szuka Jego miłości, daje innym świadectwo walki z przeciwnościami i trudami dnia codziennego.
 Podczas Misji parafianie otrzymali Sakrament Namaszczenia Chorych, który jest znakiem zaufania Bogu, powierzenia Mu swoich słabości i lęków. Chorzy podjęli trud przybycia na Mszę Św. dając piękne świadectwo miłości.
Ks. Bielecki przypomniał jak równie ważna jest spowiedź. Oddanie Jezusowi swoich słabości, lęków, popełnionych błędów. Jeżeli człowiek żałuje i pragnie się zmienić jego życie nabiera sensu. Rozpoczyna nowy etap w życiu. W tym pomagają nam liczne świadectwa. Jednym z takich świadectw opowiedział nam ks. Mirosław. O chłopcu,  wytrwale modlącym się za tatę, który nadużywał alkoholu. Silna wiara chłopca sprawiła, że ojciec zaczął się zmieniać. Życie pokazuje nam wiele dróg, człowiek jest tym, który wybiera. Od niego zależy czy ten wybór przyniesie szczęście.
 Powierzając wszystkie swoje troski parafianie uczestniczyli w Drodze Krzyżowej. Na jej zakończenie został poświęcony Krzyż Misyjny, znak oddania się Chrystusowi.
Zwieńczeniem każdego dnia Misji był wieczorny Apel Jasnogórski. Towarzyszyła atmosfera refleksji, wzruszeń i wdzięczności za dar wiary.
W ostatnim dniu Misji było uroczyste odnowienie przyrzeczeń małżeńskich.
Ks. Mirosław podkreślił, że tylko rodzina, która zaprasza do swojego domu Jezusa staje się silna i trwała. Wspólna modlitwa, dialog i okazywanie sobie miłości jest najważniejszym fundamentem rodziny.
                                Danuta Ikwanty

630 lecie parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie
Dys – niewielka wioska mieszcząca się pod Lublinem posiada piękny „skarb” jakim jest kościół z XIV wieku. Kościół został erygowany w 3 X 1381roku. Była to najpierw budowla drewniana, a z upływem czasu historii i dziejów z nią związanych, powstał murowany
z piękną architekturą późnego renesansu. Kościół został wpisany w rejestr zabytków.
W tym roku parafianie obchodzili uroczystość 630lecia powstania świątyni. Obchody rozpoczęły się początkiem października, a zakończyły 30 w niedzielę uroczystą sumą jubileuszową pod przewodnictwem J.E. Ks. Bpa Ryszarda Karpińskiego.
Przygotowując się do obchodów parafianie uczestniczyli w nabożeństwach różańcowych dziękując za obecność Jezusa i dar Kościoła w swojej miejscowości. Każda niedziela była dziękczynieniem Dobremu Bogu za dar błogosławieństwa i opieki. Parafianie licznie włączali się we wspólną modlitwę i uczestnictwo w obchodach. Na zaproszenie
Ks. Proboszcza – Roberta Brzozowskiego do parafii przyjechała orkiestra dęta ze szkoły Podstawowej z Motycza, która zaprezentowała swój bogaty repertuar, dając parafianom możliwość uwielbienia Boga przez muzykę. Również z inicjatywy ks. Proboszcza został ogłoszony konkurs „Mój Kościół – Moja Parafia”, w którym dzieci i młodzież ze szkół znajdujących się na terenie parafii wzięły udział. Uczniowie wykonali prace artystyczne oraz literackie, wyrażając swoją postawą przywiązanie do wspólnoty parafialnej, dając tym samym świadectwo miłości do Boga.
W przygotowania sumy jubileuszowej włączyły się grupy parafialne: Oaza Dzieci Bożych, Towarzystwo Przyjaciół Seminarium, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Domowy Kościół, Legion Maryi, Wspólnota Ojca Pio i Rodzina Radia Maryja, lektorzy i ministranci. Każda z nich w czasie Mszy św. ofiarowała dar ołtarza, który wyrażał świadectwo żywej wiary w parafii zarówno ze strony dorosłych, dzieci jak i młodzieży. Ks. Biskup w homilii podkreślał, by każdy człowiek opierał swe życie na Bogu, na nieustannej łączności z Nim w Eucharystii. Zachęcał do zgłębiania Słowa Bożego, poznawania Chrystusa, który cierpliwie czeka i pragnie uszczęśliwić każdego kto tylko wyrazi swoją wolę.
Na zakończenie uroczystości Ks. Biskup wręczył legitymacje członkom Towarzystwa Przyjaciół Seminarium, dzieciom i młodzieży nagrody z przeprowadzonego konkursu oraz zasłużonym dla parafii wiernym - podziękowania. Po Mszy Św. Ks. Bp podpisywał albumy oraz książki na pamiątkę tak ważnej dla nas uroczystości 630lecia.
Dziękując Bogu za tyle lat obecności, obserwując działania w parafii, można śmiało stwierdzić, że wierni na czele z Ks. Proboszczem nie przestają rozwijać i pielęgnować tego co dla nich najcenniejsze. W parafii w ostatnich latach podjęto bardzo dużo działań. Do ważniejszych należą: zamontowanie w kościele nowych okien, drzwi, odnowiono zakrystie. Na zewnątrz odrestaurowano dzwonnice, położono nowy chodnik wokół kościoła, zainstalowano piękne oświetlenie na zewnątrz świątyni. Powstała grupa Oazy Dziecięcej, schola dziecięca.  Parafianie dostrzegają potrzeby wspólnego Kościoła, za co Ks. Proboszcz jest wdzięczny Bogu i cieszy się mogąc wspólnie z wiernymi podejmować kolejne dzieła.
 


 
Jan Paweł II - w oczach dzieci i młodzieży

Obchody Dnia Papieskiego w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie rozpoczęto 9 października od montażu słowno – muzycznego w wykonaniu uczniów klasy IV z Zespołu Placówek Oświatowych Szkoła Podstawowa i Gimnazjum nr 2 im. Bł. Władysława Gorala w Ciecierzynie. Dzieci przedstawiły jeden pracowity dzień papieża. Skupiły się na relacji papież – dzieci. W postać papieża wcielił się uczeń gimnazjum – Michał. Przypomniał  nam zamiłowanie Ojca Św. do sportu, a szczególnie do jazdy na nartach. Głównym przesłaniem występujących dzieci była realizacja słów Jana Pawła II o czynieniu dobra na co dzień poprzez małe gesty miłości.
    W ciągu tygodnia z inicjatywy ks. Proboszcza Roberta Brzozowskiego odbywało się nabożeństwo różańcowe za wstawiennictwem błogosławionego Jana Pawła II. Parafianie poprzez trzymanie w ręku jednego dużego różańca oraz uczestniczenie w procesji ze świecami wokół kościoła łączyli się we wspólnej modlitwie prosząc o błogosławieństwo w codziennym życiu.  
    Na zakończenie obchodów 16 października w parafii inscenizację słowno – muzyczną zaprezentowała młodzież z klasy II gimnazjum. Uczniowie na początku przypomnieli życiorys błogosławionego, a następnie Michał -  w roli Jana Pawła II odpowiadał młodym na postawione przez nich pytania. Dialog ukazywał trud i zmagania dorastających młodych ludzi, którzy poszukują tej właściwej drogi w otaczającym ich współczesnym świecie. Nie zabrakło pytań: o wiarę, akceptację, szacunek wobec drugiego człowieka, naukę, odpowiedzialność. Na wszystkie te pytania była odpowiedź – słowa Jana Pawła II skierowane wielokrotnie do młodych podczas swoich pielgrzymek.
    Na zakończenie padły bardzo piękne słowa do młodych: „Wiedzcie, że nie jesteście samotni. Towarzyszy wam Ktoś, kto was nigdy nie zawiedzie. Chrystus rozumie najtajniejsze pragnienie waszego serca. On czeka na waszą miłość i wasze świadectwo”.(Jan Paweł II)
    Młodzież posługując się prostymi słowami pragnęła ukazać jak wielki skarb posiadamy, błogosławionego Jana Pawła II, który przez całe swoje życie dawał świadectwo miłości Chrystusa, a pozostawiając „żywe” słowa daje nam możliwość ciągłego wzrastania w wierze.
Tekst:
Danuta Ikwanty
Teresa Kozieł


„Otwórz swe serce Chrystusowi”
W dniach 7-9 kwietnia w naszej parafii przeżywaliśmy czas rekolekcji, które poprowadził  ks. Jacek Jakubiec z Puław. Nauki zostały wygłoszone dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Każdy miał możliwość uczestniczyć w przygotowaniu do wydarzeń Wielkiej Nocy. W ciągu trzech dni mieliśmy okazję głębiej zastanowić się nad  swoim codziennym postępowaniem, swoją wiarą i obecnością Boga w naszych sercach.
 Ksiądz Jacek zarówno w naukach dla dzieci jak i dla dorosłych potrafił w szczególny sposób ukazać możliwość bycia blisko Chrystusa i powierzenia Mu swoich tajemnic. Ukazał każdemu z nas, że wiara wymaga „treningu”, poświecenia i pełnego zaufania Bogu na dobre i złe. Dzieci z uwagą słuchały głoszonych nauk i pilnie wykonywały powierzone im zadania: wykonały serca z pięknymi postanowieniami dla Pana Jezusa, które były wyrazem miłości wobec Niego, czynnie brały udział w przygotowaniu Liturgii Słowa. Ksiądz Rekolekcjonista wielokrotnie podkreślał, że tylko życie w Bogu, częste przyjmowanie Komunii Świętej, dawanie świadectwa przez rodziców swoim dzieciom sprawi, że będą one żyły wartościami dobra i miłości. Dziecko, które potrafi przebaczyć, przeprosić i powiedzieć kocham, to dziecko żyjące w rodzinie, gdzie nie brakuje Boga i miłości.
Wiara to cnota, która wychowuje w miłości, daje nadzieję gdy pojawia się trud i zwątpienie, podnosi gdy na drodze braknie sił. Można było usłyszeć piękne słowa, które zachęcały do modlitwy oraz piątkowego postu o chlebie i wodzie. Piękne świadectwo podjęcia postu dali nam sam ks.Rekolekcjonista, ks. Proboszcz, ks. Wikariusz, zachęcając do  tego parafian. Nauki uzmysłowiły nam, że człowiek jest bez Boga „pusty” i życie bez Niego traci sens. Nie powinniśmy skupiać się na rzeczach materialnych, gdyż nie dają nam one prawdziwego szczęścia. Jedynie obecność Boga w codziennym życiu poprzez czytanie Pisma świętego, modlitwę, pochylenie się nad bliźnim, otwiera nam drogę do zbawienia. Dziękujemy jeszcze raz za tak bogate Słowo Boże, które będziemy starali się realizować w codziennym życiu.
Czas Wielkiego Postu jest czasem refleksji i wyciszenia, w którym zachęca się do wyrzeczeń, modlitwy i wsłuchiwania się w głos sumienia. W czasie rekolekcji mieliśmy możliwość skorzystania z pięknego daru, od samego Jezusa Chrystusa – sakramentu pokuty i pojednania, wielu z nas skorzystało, a może ktoś jeszcze się lęka? Módlmy się za tych, którzy wciąż są zagubieni i oddaleni od Boga, niech nasza modlitwa doda im odwagi i sprawi, że uklękną u „krat” konfesjonału – gdzie z miłością czeka Jezus.

                                    Danuta Ikwanty

Sługa Boży Ks. Franciszek Blachnicki
 
W dniu 27 lutego 2011 roku o godzinie 12, w naszym Kościele parafialnym odbyła się Msza Święta sprawowana w dniu 24 rocznicy śmierci Ks. Franciszka Blachnickiego. Piękną oprawę do tej Mszy Świętej przygotowały kręgi Domowego Kościoła z Dysa i Elizówki, za co składamy serdeczne Bóg zapłać! W wielu parafiach, tego dnia modliliśmy się o rychłą Beatyfikację Sługi Bożego Franciszka. Na tę okoliczność przewidziana jest stosowna modlitwa:
Boże, Ojcze Wszechmogący, dziękujemy Ci za Twojego kapłana Sługę Bożego Franciszka Blachnickiego, którego w niezwykły sposób obdarzyłeś łaską wiary konsekwentnej tak, iż swoje życie oddał niepodzielnie na Twoją służbę.
Dziękujemy ci za to, że pozwoliłeś mu gorąco miłować Twój Kościół i zrozumieć, że najgłębszą zasadą jego żywotności i płodności jest oblubieńcze oddanie siebie w miłości Twojemu Synowi, na wzór Niepokalanej, Matki Kościoła.
Dziękujemy Ci również za to, że przez tego kapłana wzbudziłeś na polskiej ziemi Ruch Światło-Życie, który pragnie wychowywać swoich uczestników do posiadania siebie w dawaniu siebie i w ten sposób przyczyniać się do wzrostu żywych wspólnot Kościoła.
Bądź uwielbiony, Boże, w Słudze Bożym księdzu Franciszku, w jego życiu i dziele, i racz wsławić swoje Imię, udzielając mi przez jego wstawiennictwo łaski…o którą najpokorniej proszę.
Amen.
Dokładnie w 24 rocznicę śmierci Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego zgromadziliśmy się na Eucharystii,  czyli dziękczynieniu, w Kościele  pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela. Zgromadziliśmy się na modlitwie, aby raz jeszcze dziękować Bogu za dar życia Sługi Bożego, owocującego bogactwem światła i świadectwa. Tajemnica Świętych Obcowania umacnia wiarę w Jego duchową obecność pośród nas. Każda rocznica śmierci jest okazją do ponownego spotkania z osobą, dziełem jej życia, z jej duchowym testamentem, który pozostaje najważniejszym przesłaniem pozostawionym dla tych, którzy pielgrzymują w pielgrzymce wiary do ojczyzny wiecznej.
Mszę Świętą celebrowali nasi Księża moderatorzy, pod przewodnictwem Księdza Proboszcza. Swoją obecnością uświetnili te uroczystości obecne jak i poprzednie pary animatorskie, za co również składamy serdeczne Bóg zapłać!
Z historii:
Franciszek Blachnicki urodził się 24 marca 1921 roku w Rybniku na Śląsku w wielodzietnej rodzinie Józefa Blachnickiego i Marii z domu Miller. W 1938 roku zdał maturę; we wrześniu podjął służbę wojskową. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku, aż do kapitulacji. W październiku w Tarnowskich Górach rozpoczął działalność konspiracyjną. W marcu 1940 roku musiał uciekać przed gestapo. Ujęty w Zawichoście i aresztowany, po kilku tygodniach przesłuchań został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Przebywał tam, z numerem 1201, przez 14 miesięcy, z tego przez 9 miesięcy w karnej kompanii, w bloku 13 oraz przez prawie miesiąc w bunkrze. We wrześniu 1941 roku przewieziony z Oświęcimia do więzienia śledczego w Zabrzu, potem w Katowicach. W marcu 1942 roku został skazany na karę śmierci przez ścięcie za działalność konspiracyjną przeciw hitlerowskiej Rzeszy. Po ponad 4,5 miesiącach oczekiwania na wykonanie wyroku został ułaskawiany, a karę śmierci zamieniono mu na 10 lat więzienia po zakończeniu wojny.
W czasie pobytu na oddziale skazańców dokonało się nagłe, cudowne nawrócenie Franciszka Blachnickiego na osobową wiarę w Chrystusa, połączone z decyzją oddania życia na Jego służbę. W latach 1942-45 F. Blachnicki przebywał w różnych niemieckich obozach i więzieniach. W kwietniu 1945 roku został uwolniony przez Armię Amerykańską. Po zakończeniu wojny wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskawszy magisterium z teologii, 25 czerwca 1950 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował kolejno w kilku parafiach diecezji katowickiej. W pracy duszpasterskiej zwracał szczególną uwagę na formowanie grup elitarnych. Wypracował metodę dziecięcych rekolekcji zamkniętych (Oaza Dzieci Bożych).
W latach 1954-56, w okresie wysiedlenia biskupów śląskich uczestniczył w pracach tajnej Kurii w Katowicach. Przez rok przebywał poza diecezją w Niepokalanowie, studiował tam duchowość i metody pracy apostolskiej o. Maksymiliana Kolbego. W październiku 1956 roku uczestniczył w organizowaniu powrotu biskupów do diecezji. W tym samym roku rozpoczął pracę w Referacie Duszpasterskim Kurii diecezjalnej w Katowicach i w redakcji tygodnika ,,Gość Niedzielny''. Zorganizował i prowadził Ośrodek Katechetyczny, a od 1957 roku społeczną akcję przeciwalkoholową pod nazwą Krucjata Wstrzemięźliwości, która przybrała charakter ruchu odnowy religijno-moralnej, opartego na duchowości o. Maksymiliana Kolbego. Krucjata wydawała swój dwutygodnik pt. ,,Niepokalana zwycięża''. 29 sierpnia 1960 roku Centrala Krucjaty Wstrzemięźliwości w Katowicach została zlikwidowana przez władze państwowe, a w marcu 1961 roku ks. Blachnickiego aresztowano. Po ponad 4 miesiącach aresztu w więzieniu w Katowicach otrzymał wyrok 13 miesięcy więzienia z zawieszeniem na trzy lata, po czym został zwolniony.
W październiku 1961 roku ks. F. Blachnicki podjął dalsze studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W 1963 roku ks. F. Blachnicki podjął na nowo prowadzenie rekolekcji oazowych. Metodę 15-dniowych rekolekcji przeżyciowych zastosował stopniowo do różnych grup młodzieży, dorosłych i całych rodzin. Praca formacyjna zapoczątkowana w oazie rekolekcyjnej, była kontynuowana w małej grupie w parafii. Ks. F. Blachnicki opracował potrzebne do niej pomoce. W ten sposób oazy rozwinęły się w ruch, zwany dziś Ruchem Światło-Życie.
Celem Ruchu, obejmującego ludzi każdego wieku i stanu, jest wychowanie dojrzałych chrześcijan i zrealizowanie soborowej wizji Kościoła - wspólnoty wspólnot. Ruch rozwijał się w Polsce mimo różnych trudności zewnętrznych. Przenikał też na Słowację i do Czech, a nawet do Boliwii. Podejmował nowe inicjatywy ukazywane przez ks. Blachnickiego: w roku 1979 - Krucjatę Wyzwolenia Człowieka w celu przezwyciężenia alkoholizmu i innych zniewoleń współczesnego człowieka, w roku 1980 - plan Wielkiej Ewangelizacji ,,Ad Christum Redemptorem'' dla dotarcia z Ewangelią do każdego człowieka w Polsce.
W okresie rewolucji Solidarności (1980-1981) ks. F. Blachnicki powołał do istnienia Niezależną Chrześcijańską Służbę Społeczną, mającą upowszechniać ideę ,,Prawda - Krzyż - Wyzwolenie'', tzn. działać w duchu chrześcijańskiej nauki społecznej i ruchu wyzwolenia bez przemocy.

Po latach, wracając do tych przełomowych w jego życiu doświadczeń z celi, w której śmierć zdawała się czekać tuż za progiem, zapisał w “Testamencie” znamienne słowa: “Rzeczywistość wiary - od tamtej chwili, bez przerwy przez 44 lata, określa całą dynamikę mego życia i jest we mnie ‘źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu’. Nigdy w tym okresie nie przeżywałem wątpliwości co do wiary i nigdy nie miałem innych celów i dążeń, zainteresowań, poza wynikającymi z wiary i skierowanymi ku Ojcu w Duchu Świętym, w realizacji wielkiego planu zbawienia. Wszystkie decyzje były podejmowane z motywacji wiary”.
Ta pewność wypływająca z wiary w Jezusa Chrystusa, Jego bezinteresownej miłości, pozwoliła mu spojrzeć z odwagą na siebie, podjąć wytrwałą pracę nad sobą, której celem stało się poddanie Jezusowi wszystkich dziedzin życia. Zapragnął służyć Chrystusowi z sercem niepodzielnym, dając konkretną odpowiedź na zawarte w dzisiejszej Ewangelii wezwanie Chrystusa: „Nikt nie może dwom panom służyć.. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.. Nie troszczcie się zbytnio ” (Mt 6,24). „Mamona”- aramejskie słowo – oznacza: bogactwo, przepych, personifikowaną moc pieniądza jest związana zarówno z teraźniejszością jak i z patrzeniem w przyszłość, z jej planowaniem. Jezus stawia słuchaczy przed wyborem: albo Bóg, albo Mamona! Pytania, które wiążą się z przywołaniem wymagają radykalnej odpowiedzi: „Komu ufasz?” „W kim pokładasz nadzieję?” „Komu podporządkowujesz swoją teraźniejszość i przyszłość?”
Te słowa można zadedykować wszystkim noszącym dziś odpowiedzialność za Ruch Światło-Życie, Domowy Kościół, Instytut NMK, Stowarzyszenie Chrystusa Sługi, aby zostały zachowane proporcje między troską o wierność charyzmatowi a staraniami o struktury, aby nie stały się obciążającym „majątkiem” narastającym przez lata. Nieraz można a nawet trzeba je zakwestionować, odrzucić, jeśli stają się celem same w sobie. Słowa Jezus z dzisiejszej Ewangelii – Nie troszczcie się zbytnio…- można odnieść i do struktur; czasem stają się kulą u nogi i sprawiają, że wygasa troska o Królestwo Boga i Jego sprawiedliwość.
Odkrycie tajemnicy Kościoła, a zarazem doświadczenie tego, że „świadectwo wiary niektórych braci jest martwe - w tym sensie tworzą oni Kościół martwy, albo bez ducha Chrystusa” - jak odpowiadał tym, których niepokoiła nazwa „Oaza Żywego Kościoła” - wyzwalało w nim pragnienie apostolskiej działalności. Jego – podobne do Pawłowych – „podróże misyjne” nakierowane były nie tyle na miejsca geograficznie odległe, ale na ludzi żyjących w najbliższym otoczeniu, niejednokrotnie bardzo oddalonych od Bożej rzeczywistości, zniewolonych przez różne nałogi. Do wszystkich chciał dotrzeć z Ewangelią, przyjęcie której widział jako prostą drogę do wyzwolenia, do przeżycia tajemnicy Kościoła. Temu celowi miał służyć plan “Ad Christum Redemptorem” - plan Wielkiej Ewangelizacji. To samo pragnienie zrodziło idee Krucjaty Wstrzemięźliwości, a potem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka i Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów.
Wpatrujemy się dzisiaj w postać Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego także w kontekście trwającego roku św. Maksymiliana Marii Kolbego. Obydwóch charakteryzowało bezgraniczne oddanie sprawie Bożej. Byli w pozytywnym sensie „Bożymi szaleńcami” starającymi się przysporzyć Bogu jak najwięcej chwały przez różnorodne inicjatywy ukierunkowane na drugiego człowieka – aby pozyskać go dla Boga. Obydwaj doświadczyli kruchości i przemijalności ludzkiego życia, doświadczyli poniżenia i upokorzenia obozu, w którym tak trudno było zachować oblicze prawdziwego człowieka. Pozostawili po sobie dzieła, które przyczyniają się do budowy żywego oblicza Kościoła – otwartego i podejmującego wyzwania nowych czasów, ale także niezmiennie wiernego Ewangelii Jezusa Chrystusa.
Ostatni okres życia ks. Franciszka Blachnickiego – na wygnaniu – to swoista szkoła posłuszeństwa Bogu, który, po ludzku oceniając, jakby odziera ze wszystkiego co drogie i cenne, co mogłoby być ukoronowaniem życia. Sługa Boży Franciszek porównuje te krańcowe doświadczenia z doświadczeniem Abrahama składającego w ofierze ukochanego syna na górze Moria, oraz z przeżyciami Mojżesza na górze Nebo, który widząc Ziemię obiecaną wiedział, że do niej nie wejdzie. Wejdą po nim inni.
Wspominamy Sługę Bożego uniżonego i poniżanego. Równocześnie wierzymy, iż w Jego życiu już się spełniła zapowiedź Chrystusa i „w domu Ojca” został wywyższony. Dziś módlmy się o wywyższenie Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego w Kościele.
Módlmy się, aby przez akt Beatyfikacji zostało potwierdzone to nasze przekonanie, a wspólnocie Kościoła ukazana została postać Błogosławionego i jego dzieło - Ruch Światło-Życie. Zaś wraz z nim niech objawia się światu wspólnota Żywego Kościoła, którego członkami jesteśmy. Niech objawia się przez nas, przez czytelny znak jedności, służby i wierności charyzmatowi.
Na koniec słowa czytane tu z I-go Listu św. Pawła do Koryntian uczyńmy modlitwą:
 Niech ludzie uważają nas za sługi Chrystusa i świadków Bożych tajemnic. I udziel nam łaski, abyśmy świadectwem spełnili żądanie wierności.
Elżbieta i Robert Kroczowie         


 Opłatek parafialny
Przeżywany w tradycji aż do święta Ofiarowania Pańskiego czas Bożego Narodzenia obfituje w spotkania. Jedno z nich miało miejsce w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Dysie. 6 stycznia na modlitwie, kolędowaniu i świąteczno-noworocznych życzeniach zgromadzili  się członkowie parafialnych wspólnot, m.in. Legionu Maryi, kółek różańcowych, Domowego Kościoła, grupy modlitewnej św. o. Pio i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Po Mszy św. sprawowanej przez proboszcza ks. Roberta Brzozowskiego, zgromadzeni wysłuchali koncertu kolęd i pastorałek. Chór parafialny i schola pod kierunkiem organisty Pawła Skakowskiego przygotowały wszystkim wspaniałą ucztę duchową.
- Czas spędzony razem umocnił nas w wierze, nadziei i miłości; poczuliśmy się jedną wielką rodziną - mówili uczestnicy.
- Po spotkaniu powróciliśmy do naszych domów, gotowi przyjąć trud codziennych obowiązków.
Grażyna Mruk

Jasełka w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie
         Dnia 6 stycznia w naszej parafii odbyły się jasełka przygotowane przez uczniów Zespołu Placówek Oświatowych - Szkoła Podstawowa i Gimnazjum nr 2 im. bł. Bpa Władysława Gorala w Ciecierzynie. Klasa I „b” gimnazjum pod kierunkiem Katarzyny Wieczorek i Danuty Ikwanty oraz Zespół Wokalny prowadzony przez Annę Studzińską zaproszony został przez Ks. Proboszcza Roberta Brzozowskiego do przedstawienia jasełek. Uczniowie wraz z Zespołem Wokalnym wystąpili po Mszy Świętej o godz. 9:00. Przedstawienie składało się z trzech scen. Na początku ukazano piekło, tam diabły na czele z Lucyferem debatowały o zamieszaniu na Ziemi z powodu urodzin Króla, który będzie rządził światem. Diabły mając swoich sprzymierzeńców na Ziemi szukały sposobu uniknięcia tego, co im nie wyszło. Druga scena zaprowadziła nas na posterunek policji, gdzie do policjanta przyszedł anioł  z zaproszeniem do stajenki, by pilnować porządku przy narodzinach Zbawiciela. Ostatnia scena zaprosiła nas do szopki, a tam Maryja z Dzieciątkiem i św. Józef z radością witali wszystkich przychodzących gości. Przybył policjant, który dbał o porządek, lekarz prosto z dyżuru, w trosce o zdrowie, Bożej Dziecinie podarował witaminy, nauczyciel z radosnym sercem oddał pokłon. Przybyły także dzieci prosząc o dobre stopnie, murarz, który oglądając szopkę od razu wziął się za naprawę stajenki, by małej Dziecinie było ciepło. Nie zabrakło też i wójta składającego pokłon  i hojne dary. Cały występ przeplatany pięknymi kolędami, pastorałkami i piosenkami bożonarodzeniowymi m.in.; „Gore gwiazda Jezusowi”, „Maleńka Miłość”, „Jest taki dzień”, „Kto to wie”, „Tobie Panie”, wprowadził wszystkich w atmosferę tamtych wydarzeń. Były to „współczesne” jasełka, a ich celem przekazanie, że Jezus Chrystus przychodzi do każdego człowieka i nie ma znaczenia kolor skóry, pozycja społeczna czy wiek. Dla wszystkich przynosi coś bardzo prostego, a zarazem wymagającego jedynie otwartości i chęci poznania, a tym właśnie jest BOŻA MIŁOŚĆ. Ukazano, że narodziny Zbawiciela są wciąż żywe, a po reakcji widzów w  szkole jak i w parafii z pewnością to się udało.                                         
                                                                  Danuta Ikwanty
 

Rekolekcje adwentowe 2010
„Otwórzmy drzwi Chrystusowi” – słowa często wypowiadane przez naszego rodaka Jana Pawła II, który patrzy teraz z Domu Ojca i wierzy w nas, ze potrafimy otworzyć nasze serca na miłość, przebaczenie, wiarę. On zawsze stał na straży wiary i mówił: „Bogu dziękujcie, ducha nie gaście…” Czy pamiętamy jego słowa? Rozważamy je w sercu? Dążymy jego śladem  do świętości? Czy patrząc na nas z Domu Ojca, jest z nas dumny?
W drugim tygodniu adwentu w naszej parafii odbyły się rekolekcje przygotowujące do Bożego Narodzenia. Nauki dla dzieci, młodzieży i starszych wygłosił Ksiądz Emil z parafii Bł. Ks. Jerzego Popiełuszki w Lublinie. W naukach poruszył wiele tematów dotyczących współczesnego świata. Ksiądz rekolekcjonista przypomniał wiernym kim jest chrześcijanin, jaką drogą powinien w swojej codzienności kroczyć, w jaki sposób być wzorem do naśladowania. W dzisiejszych czasach często  zapominamy czym jest grzech, unikamy tego tematu, a nawet używamy zamiennych słów, tylko po to, by siebie usprawiedliwić, wyciszyć wyrzuty sumienia. Ks. rekolekcjonista podkreślił, że człowiek, który kocha Jezusa powinien pamiętać o codziennej modlitwie, dziękczynieniu za otrzymane łaski, potrafi przebaczyć, nie wstydzi się swojej wiary, ale wierzy, że życie w Chrystusie daje prawdziwe szczęście. Chrześcijanin, który żyje miłością w rodzinie, wśród przyjaciół, sąsiadów, potrafi rozpoznać kiedy niepostrzeżenie zło chce „wtargnąć” w jego życie. Tylko zaufanie Bogu, powierzenie mu swoich radości, smutków i decyzji sprawi, że codzienność  nie będzie utrapieniem, lecz zdobywaniem trudno osiągalnych „szczytów”. Sam człowiek nie jest wstanie ich zdobyć, ale z fundamentem wiary, sakramentem pokuty i Eucharystii staje się drogą wypełnioną szczęściem. Ksiądz Emil mówił, ze adwent jest czasem radosnego oczekiwania na Jezusa, który motywuje nas do podjęcia ważnych życiowych decyzji: przebaczenia, zerwania z nałogiem, przeproszenia tych, których zraniono, a może wobec kogoś brakło słowa „dziękuję”. Teraz jest taki czas, podjęcia wyzwania, by z radosnym sercem przywitać Bożą Dziecinę. Tylko trwając w łasce uświęcającej można poczuć istotę narodzin Zbawiciela.
Warto po przeżytych rekolekcjach zatrzymać się przez chwilę w swej codzienności i zastanowić się nad sobą, swoim postępowaniem. Może jest to ten czas, kiedy odważymy się pójść za Chrystusem w cichości serca szepcąc Jezu  oddaje życie swoje -Tobie…
                                                                                          Danuta Ikwanty
 

Świętujemy Dzień Niepodległości
  Miesiąc list
opad jest czasem pełnym refleksji i zadumy nad tym, czego dokonali nasi przodkowie. Mamy za co dziękować Dobremu Bogu i wspominać tych, którzy dokonali rzeczy niezwykłych – odzyskali tak długo oczekiwaną wolność Polski. Z tej okazji Zespół Placówek Oświatowych - Szkoła Podstawowa i Gimnazjum nr 2 im.  bł. bpa Władysława Gorala w Ciecierzynie przygotowała akademię słowno - muzyczną, która „przeniosła” nas w czasy, gdzie ludzie pełni ufności i wiary, odwagi i solidarności walczyli o odzyskanie niepodległości. Akademię przygotowali uczniowie trzecich klas gimnazjum pod kierunkiem Anny Studzińskiej. Młodzież pięknie ukazała Ojczyznę walczącą o pokój i prawdę, wartości, które dla Polaków były całym życiem. Do końca wierzyli, że uda się odzyskać to, na co tak długo czekali, nie ustawali w modlitwie, wierzyli w jej moc i w zwycięstwo. Walcząc z zaborcami nie myśleli tylko o sobie, ale o przyszłych pokoleniach – o nas, za co dziękujemy im w hołdzie pamięci corocznych wspomnień…
Montaż słowno – muzyczny przygotowała również Szkoła Podstawowa im. Lotników Polskich w Dysie. Uczniowie klasy piątej pod kierunkiem Justyny Pieniążek uczcili pamięć bohaterów recytując wiersze i śpiewając  pieśni. Obie szkoły zaprezentowały swoje akademie w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie
wniedzielę po Mszy Św. o godz. 9:00 i 12:00. Nie zabrakło również pieśni patriotycznych w wykonaniu chóru parafialnego pod kierunkiem organisty Pawła Skakowskiego.
Ks. Proboszcz, zawsze dba o tradycje i historie, zapraszając dzieci i młodzież do ukazywania swojej wiary poprzez wydarzenia z
życia Kościoła i Ojczyzny. Dzięki temu parafianie mieli możliwość uczczenia Święta Niepodległości wspólną  modlitwą za rządzących w naszym kraju oraz uroczystą akademią. Na wielu twarzach pojawiło się wzruszenie i wdzięczność za przywołanie ducha bohatera, który przypomina nam, o wierze, nadziei i miłości wobec Boga i Ojczyzny. Umiejmy zatem otworzyć nasze serca na prawdę w naszej codzienności, a historia niech będzie przykładem w dokonywaniu życiowych wyborów…
Tekst : Danuta Ikwanty


Czas pamięci i modlitwy za zmarłych
Listopad to miesiąc poświęcony  pamięci zmarłych, wtedy najbardziej myśli i modlitwy  kierujemy w stronę naszych bliskich, którzy odeszli do Domu Ojca. Naszą pamięć wyrażamy porządkując wokół grobów, kładąc świeże kwiaty, zapalone znicze, a w naszych sercach odzywa się prośba do Boga, by pozwolił oglądać wieczne szczęście bliskim, którzy odeszli do Pana.
Z inicjatywy ks. proboszcza dzieci przygotowujące się do I Komunii św. w niedzielę poprzedzającą uroczystość Wszystkich Świętych, wspólnie z rodzicami i z panią katechetką udały się na cmentarz gdzie zapaliły symboliczną lampkę i wspólną modlitwą wyraziły pamięć o tych, którzy w szczególny sposób ukazywali swym życiem miłość Chrystusa. Dzieci odwiedziły groby: nieznanego żołnierza, księży którzy pracowali w parafii, kleryka, który zginął w wypadku i groby sióstr zakonnych ze zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Bosych.
Dnia 1 listopada o godz. 12:00 w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie odbyła się uroczysta Msza św. pod przewodnictwem ks. dr hab. Mirosława Wróbla i ks. proboszcza Roberta Brzozowskiego. Ks. dr hab. Mirosław Wróbel wygłosił homilię, w której wyjaśnił znaczenie ośmiu błogosławieństw. Mówił, że każdy człowiek może dążyć do świętości poprzez najdrobniejsze czyny, które ukazują miłość wobec drugiego człowieka. Tłumaczył, że Błogosławieństwa „nie kończą się na Golgocie, nie są cierpiętnictwem”, ale drogą  radości i miłości-pokonywaniem trudu-przezwyciężeniem słabości. Mają być ułatwieniem wspięcia się na szczyt, na którym czeka Bóg,  dający człowiekowi szczęście. Tylko od człowieka zależy czy je przyjmie i zapragnie by Duch Święty go prowadził.
Po Mszy św. odbyła się uroczysta procesja na cmentarz pod przewodnictwem ks. proboszcza Roberta Brzozowskiego. Procesja przeszła wzdłuż alejek cmentarza polecając w nabożeństwie wszystkich zmarłych. Na zakończenie odmówiono modlitwy, które są jednym z warunków uzyskania odpustu zupełnego i odśpiewano Anioł Pański.
Pamiętajmy, że uroczystość Wszystkich Świętych jest wspomnieniem tych, którzy w szczególny sposób ukazywali  obraz Boga, a Dzień Zaduszny przypomina wszystkim o modlitwie za tych, którzy odeszli na wieczny spoczynek. Umiejmy zatem otworzyć nasze serca na świętość w codzienności a pomocą w dążeniu do niej niech będą nasi bliscy w niebie.                                                                                                  
                                                                                         Tekst: Danuta Ikwanty


Dzień Papieski w parafii św. Jana Chrzciciela w Dysie
 
    W tym roku świętowaliśmy X rocznicę Dnia Papieskiego pod hasłem: „Jan Paweł II odwaga świętości”. Z tej okazji Zespół Placówek Oświatowych - Szkoła Podstawowa i Gimnazjum nr 2 im.  bł. bpa Władysława Gorala w Ciecierzynie przygotował uroczystą akademię. W prace  nad przygotowaniem części artystycznej zaangażowała się klasa II „a” gimnazjum i  zespół wokalny pod kierunkiem Danuty Ikwanty, Anny Studzińskiej i z pomocą ks. Piotra Niedziela. Przygotowano występ słowno – muzyczny, który ukazał Jana Pawła II, jako człowieka kochającego Ojczyznę, wszystkich ludzi niezależnie od wyznania i koloru skóry, troszczącego się o losy dzieci i młodzieży, a przede wszystkim Człowieka Modlitwy. Młodzież, przygotowując się do występu starała się z całego serca - poprzez słowa i postawę - wyrazić to, czego uczył Jan Paweł II przez prawie 27 lat swojego pontyfikatu. Recytując wiersze i fragmenty homilii naszego Wielkiego Rodaka, uczniowie wyrażali w nich osobę Jana Pawła II, która daje siłę, gdy nam jej w codzienności brakuje, uśmiech gdy na naszych twarzach pojawia się smutek, nadzieję gdy w naszych oczach widać zwątpienia.  Jan Paweł II stał się dla nas Przewodnikiem w trudnych chwilach życia. Mimo, że jest już w Domu Ojca, nadal przy nas czuwa i otacza opieką.
            W wystąpieniu nie zabrakło również ulubionych piosenek Ojca Św. zespół wokalny, w którym są zarówno dzieci ze szkoły podstawowej jak i młodzież gimnazjalna, prowadzony przez Annę Studzińską, pięknie zaprezentował utwory takie jak; „Barka”, „Nie lękajcie się” oraz „List do Boga”, skłaniające do zadumy i wspomnień z pielgrzymowania Ojca Świętego do ukochanej Ojczyzny. W uroczystości wzięli udział dyrekcja: Alina Gromaszek, Mirosław Studniewski, nauczyciele oraz wszyscy uczniowie. Gościem uroczystości był ks. Robert Brzozowski, Proboszcz parafii pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela w Dysie, który dziękując uczniom za trud włożony w przygotowanie, podkreślił, by nigdy  nie zapominali o miłości i otwartości Jana Pawła II wobec drugiego człowieka. Wyraził podziw i radość widząc najmłodszych, którzy z wielkim entuzjazmem śpiewali ulubione piosenki Ojca Świętego. Ks. Proboszcz zaprosił również uczniów do kościoła, gdzie w niedzielę 17 X po mszy św. klasa II „a” z zespołem wokalnym ponownie wystąpiła z przygotowaną akademią słowno – muzyczną. Dla samych uczniów było to ogromne przeżycie i radość wyrażenia tego, co czynił nasz Sługa Boży Jan Paweł II. W oczach parafian pojawiły się łzy wzruszenia i słowa podziękowań kierowane w stronę Ks. Proboszcza, który zawsze otacza wsparciem uczniów i nauczycieli, pomaga im w ich duchowym rozwoju oraz docenia trud pracy. Wszystkim, którzy swoją postawą i zaangażowaniem ukazali postać Jana Pawła II, o którym nie możemy nigdy zapomnieć - dziękujemy.
                                                                           Tekst: Danuta Ikwanty
 
   
Czuwanie przy relikwiach bł. ks. Jerzego Popiełuszki
 
 Parafia św. Jana Chrzciciela w Dysie 7 X gościła relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki.                   
Z tej okazji odbyło się czuwanie przy relikwiach błogosławionego. Dzieci z drugich klas, modląc się wspólnie z rodzicami litanią do ks. Jerzego, prosiły o owocne przygotowanie na przyjęcie Jezusa do swoich serc. Zostały odtworzone archiwalne  nagrania homilii ks. Jerzego. Nie dało się nie zauważyć wzruszenia parafian, które przywołało wspomnienia tamtych wydarzeń… Po czym odbyła się uroczysta msza św. pod przewodnictwem ks. dr. Stanisława Rojek, ks. Proboszcza Roberta Brzozowskiego i ks. Piotra Niedzieli, na której uroczyście wręczono dzieciom różance. Oprawę liturgiczną przygotowali: Wspólnota Ojca Pio, chór parafialny pod kierunkiem Pawła Skakowskiego oraz dzieci przygotowujące się do pierwszej komunii św. Homilię wygłosił zaproszony przez ks. Proboszcza, ks. dr Stanisław Rojek, który mówił o odwadze, miłości, solidarności i wolności księdza Popiełuszko. Kierował słowa do dzieci, by tak jak ks. Jerzy żyły miłością do Boga i Ojczyzny. Podkreślił by, swój pierwszy różaniec, który otrzymały, stał się drogowskazem i sukcesem w codziennym życiu, a ks. Jerzy, który jest przykładem wierności Chrystusowi i Jego Matce pomagał im dążyć do świętości…
Po komunii św. każdy w cichości swojego serca miał możliwość ucałowania relikwii, „bycia sam na sam” z błogosławionym i powierzenia mu swoich myśli.
Na zakończenie mszyśw., ks. Proboszcz dziękując wszystkim za zaangażowanie i liczne przybycie zachęcił do pozostania i czuwania przy relikwiach błogosławionego, powierzając mu wszystkie troski. Wspólnemu czuwaniu przewodniczyła młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży pod kierunkiem ks. Piotra Niedzieli, która przygotowała „Wieczerzę” przepełnioną wspólną modlitwą, cichą rozmową za wstawiennictwem błogosławionego, zakończoną śpiewem Apelu Jasnogórskiego. Następnie w uroczystej procesji relikwie zostały przeniesione do Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Bosych.
     Miesiąc październik skłania nas do szczególnego wyróżnienia modlitwy różańcowej, uczczenia Matki Jezusa, która każdego dnia wstawia się za nami i daje nam szansę wzrastania w miłości, podnoszenia się z upadku. Niech bł. ks. Jerzy, którego wspominamy w tym miesiącu, będzie orędownikiem za nami każdego dnia…
                                                Tekst:   Danuta Ikwanty
 
 
Radosne spotkanie z Maryją
 
       Są w naszym życiu uroczystości, które zapamiętujemy na całe życie. Dostarczają one przeżyć duchowych, poruszają serca i umysły, słowem – ubogacają wewnętrznie. Takim niezwykłym wydarzeniem, dla legionistów,był Zlot Generalny zbiegający się z 10 rocznicą powstania Legionu Maryi, który odbył się w parafii Dys, w Kościele pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela, w dniu 25 września 2010r., zorganizowany przez Prezydium pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej.W zlocie uczestniczyło 10 Prezydiów z dekanatu Północ Lublin, wraz z opiekunami poszczególnych Prezydiów: ks. dziekan Eugeniusz Zarębiński, ks. kanonik Stanisław Grzesiuk, ks. Paweł Kamola oraz ks. Mariusz Górniak.
       Mszę Św. poprzedziły modlitwy legionowe oraz wspólna modlitwa różańcowa. Oprawę liturgiczną Eucharystii przygotowali reprezentanci poszczególnych prezydiów, natomiast homilię wygłosił, kierownik duchowy prezydium, ks. Robert Brzozowski proboszcz tutejszej parafii. Po Mszy Św. wszyscy przeszli na agapę. Po agapie śpiewano pieśni maryjne i legionowe oraz czytano referaty przygotowane przez poszczególne prezydia. Tematem referatów był Św. Jakub, który należał do uprzywilejowanych uczniów Chrystusa. Relikwie Św. Jakuba są czczone w Compostelli.
        To Maryja Niepokalana – patronka Legionu – sprawiła, że nasze serca wypełniła radość i wdzięczność za to, że przeżyliśmy fascynującą przygodę duchową. Napełnieni duchem Świętym powracaliśmy do swoich rodzin, by głosić Dobrą Nowinę i opowiadać o swoich niezapomnianych przeżyciach duchowych.
 
Tekst: Zbigniew Zgierski
Zdjęcia: Grażyna Mruk
Wspierane przez Hosting o12.pl